تبلیغات
اندیشه های ژئوپلیتیک - مقدمه ای بر کورد و کوردستان: فرهنگ و زبان

اندیشه های ژئوپلیتیک

همانطور که نادیده گرفتن تهدیدات ژئوپلیتیک آفت منافع ملی می باشد،امنیتی تلقی نمودن فرصتهای ژئوپلیتیک نیز زیان آفرین است.



کاروان صلح، دوستی و برادری تمایل شدید دارند که در باره فرهنگ و میراث تاریخی کورد یاد بگیرد بنا بر این بسیار مناسب است که آغاز سخنانم مقدمه ای بر کورد و کوردستان باشد


The Peace, love and brotherhood Convoy is very keen to learn about Kurdish culture and heritage and hence it is appropriate to start with introducing Kurds and Kurdistan.


کورد و کوردستان


نوشتاری از توماس بویس و ولاذیمر مینوریسکی (1986) در مورد کورد و کوردستان در دائره المعارف اسلام شاید یکی از بهترین شاهکارها باقیمانده از کولیکسون عظیم مطالعات خاورشناسی باشد. بیشتر حاصل تحقیقات آنها بر اساس کتاب معروف شرفنامه شاهکار مورخ و امیر کورد شرف خان بیدلیسی (1543-1599) که در سال 1597 میلادی به رشته تحریر در آمد. توماس بویس و مینوریسکی و اکثر دانشمندان غربی و مورخین بر این باورند که نژاد کورد ها ماد می باشد. زبان شناس دی.ان مکینزی (1926-2001) در این باور استثنا می باشد که ریشه ماد بودن کورد ها را رد می کند. اما جون لامبارد (1968: ص) تاکید دارد که دلایلی قطعی "زبانشناسی و جغرافیایی" که مبی" ادعای ماد بودن کورد" تصدیق میکند می باشد و " تمامی لهجه های کوردی خصوصیات اساسی و پایه ای زبان کوردی را حفظ نموده است".


Kurds and Kurdistan


Thomas Bois and Vladimir Minorsky (1986)’s contribution on ‘Kurds and Kurdistan’ in the ‘Encyclopaedia of Islam’ is perhaps one of the most comprehensive works as part of great collection of Oriental Studies. Their work was mainly based on ‘Sharafnama’, a historical masterpiece written by the Kurdish Prince Sharaf Khan Bidlisi (1543–1599) in 1597. Bois and Minorsky (1986) and almost all the Western scholars and historians believe that Meds are the ancestral origin of the Kurds; linguist D.N. Mackenzie (1926-2001) is an exception as he dismisses the Median root of the Kurds. However John Limbart (1968: p. ) asserts that “linguistic and geographic evidence” support “Kurd’s claim of Median decent” and “all Kurdish dialects have maintained the basic characteristics of Kurdish [language]”.


 


به عنوان یک مفهوم جغرافیایی، کوردستان در نقشه ها ظاهر نمی شود الا در استان کوچکی در کوردستان ایران به این نام که شما تشریف دارید. بنا به قول بسیاری از مورخین کورد و غیر کورد، اسم کوردستان در دوران حکومت سلجوقیان در قرن 12 میلادی ظاهر شد. اما اصطلاح ژئوپولیتیکی "کردستان" هنوز در هاله ای از ابهام قرار دارد. اصطلاح کردستان که به معنای سرزمین کوردهاست ( مانند انگلستان و ....)از لحاظ سیاسی موجود نیست. اما کوردستان موزاییک مهمی در لانداسکیپ سیاسی خاورمیانه می باشد. کمال میراودلی (1993) از زبان پول ریچ (1991: ص 7 مقدمه) نقل قول می کند که کوردستان وجود سیاسی ندارد اما این دلیلی است برای مهم بودن آن. این ساختار آنامولی و غیر عادی بخشی از پازل های خاورمیانه بوده. البته تحولات اخیر در ترکیه، سوریه و عراق کوردستان را بر نقشه سیاسی نشانده است و نقش پر رنگ و اساسی کوردها به عنوان بازیگران بدون دولت در صلح و دمکراسی در منطقه در مقاومت و مبارزه با تروریسم و خشونت اثبات کرده است.


As a geographic concept, Kurdistan does not appear on the maps except a marginal province named as ‘Kordestan’ in the Iranian Kurdistan. According to many scholars including Kurdish historians, the term Kurdistan came about in the 12th century by the Seljuks. However, the term Kurdistan remains in the obscurity. The term ‘Kurdistan’ which implies ‘Kurdland’ (similar to England, Netherlands and so forth) does not exist in political terms. However, in fact Kurdistan is an important segment in the political landscape of Middle East. Mirawdali (1993) quoting from Paul Rich (1991:Vii) postulates that “Kurdistan does not exist, which is why it is so important. This anomalous structure has long been part of the Middle East conundrum”. The recent developments in Turkey, Syria and Iraq has put Kurdistan on the Map and now Kurds are a major non-state actors in the Middle East with a prominent role in peace and democracy in the region fighting against terrorism and violence.


بر اساس تحقیقات علما و دانشمندان مسلمان مانند مسعودی مورخ نامی (896-956) نشان داده شده که کوردستان عبارت است از (اول) کوه های بین همدان و اربیل (هه ولیر) که کوردستان ایران و عراق را در بر می گیرد و به نام شهرزور شناسایی شده است؛ (دوم) همدان، اسدآباد، دینور و کرمانشاه تا به ایلام و لرستان می رسد؛ (سوم) مناطق بین آذربایجان و همدان (تخت سلیمان)، (چهارم) جزیره و موصل سوریا و مرز بیزنطی با اعراب (مورخ ارمنی پولودیان، 2003: ص 87). بنا به قول مورخین چون مینوریسکی و پولودیان لرها هم ریشه کوردی دارند و کوردستان تا خوزستان ادامه داشته است.


Based on the works of great Muslim scholar and historian al-Masudi (896-956) among others, there is evidence that Kurdistan consists of (i) the mountains (current Iraqi and Iranian Kurdistan between Hamadan and Arbil (Erbil or Hawlir) which was also known as Sharaazor as well); (ii) Hamadan, Asadabad, Dinawar and Kermanshah extending to Elam and Luristan; (iii) area between Azerbaijan and Hamadan (Takht-e Suleiman); (iv) Jazira, Mosel, Syria and Byzantine boarders with the Arabs (Pouladian, 2003: p.87). Lurs are historically considered as Kurds (e.g. Minorsky, 1943; Pouladian, 2003) and so Kurdistan region extended to Khuzestan as well.


آمار رسمی از جمعیت کوردها وجود ندارد اما تخمینی که توسط بسیار از محققین انجام شده آن است که جمعیت اکراد بالغ بر 35 میلیون نفر است که در خاورمیانه و خاور میانه زندگی می کنند ایران خدود 7-9 میلیون نفر؛ عراق 6.5 میلیون نفر، ترکیه 20 میلیون نفر سوریه 1.7 میلیون نفر ارمنستان 75 هزار نفر آذربایجان 200 هزار نفر در اروپا قریب به 1.3 میلیون نفر زندگی می کنند.


There are no official censuses about the population of the Kurds. Nevertheless, it is estimated that there are more than 35 million Kurds living in the Middle East and Caucasian countries which includes Iran (7-9 million) Iraq (6.5 million, Turkey (20 million) , Syria (1.7 million), Armenia (75,000) and Azerbaijan Republic (200,000) (Khayati, 2008; p. 67; Stansfield et al, 2007; KHRP, 2009; Yildis and Taysi, 2007) . The population in Europe reaches 1.3 million.


فرهنگ و ادبیات کوردی


در تاریخ مدرن؛ هویت و فرهنگ کوردی مورد نقد قرار گرفته است که (الف) خصوصیات اصلی ملت بودن را ندارد و (ب) عدم تکوین ادبیات کوردی مدون. مورخین مانند مکداول (1997: ص1) ملت بودن کوردها را زیر سوال برده است و آیا کوردها توانسته اند که خصوصیات ملیت بودن را دارا باشند. بنا به قول مکداول (ص2) کوردها در شرایطی نامساعد قرار گرفته اند چون " کوردها فاقد فرهنگ مدنیت ش شهری و ادبیات مدون" بوده. این اشاره به زندگی "نوماد" یا ایلیاتی /عشایری و کوچ نشین قبایل کوردی می باشد که بیشتر ادبیات شفاهی بسیار قوی را محفوظ داشته و ادبیات نوشتاری به علت زندگی پر از فراز و نشیب سیاسی اجتماعی در کردستان از بین رفته است.


Kurdish culture and literature


The Kurdish identity/culture has been scrutinised in contemporary history for (i) lacking essential characteristics of nationhood, (ii) not having an established Kurdish literature. Some scholars such as McDowell (1997: p. 1) have questioned the “nationhood” of Kurds and whether they have attained “essential characteristics of nationhood”. According to McDowall (1997; p. 2), Kurds were disadvantaged because they “lacked civic culture and established literature”. This refers to the fact that nomadic life was a feature of Kurdish tribes and they maintained a strong oral tradition as much of the written literature has been lost because of chronic turbulent socio-political life in Kurdistan.


رکورد هایی از ادبیات مدون کوردی موجود است: برای مثال شاعر و عارف بابا طاهر (937-1010) اشعاری به لهجه لکی سروده است (خزنه دار، 2001: ص 184) و همچنین ادبیات و متون دینی یارسان (901-1600) به لهجه هورامی. درایفر (1922: ص 508) دانشمندان کورد را نام می برد که به زبان کوردی نوشته اند در قرن 11 تا 15 میلادی مانند علی حریری (1009-1081)، ملای جزیری (1079-1161) و فقی طیران (1303-1476). عبدالصمد توداری در کتابی که در سال 1687 نوشته است اشعاری را یاد میکند که به 500 سال قبل بر می گردد (توداری، 1970: ص4). بسیاری از دانشمندان کورد به زبان های عربی، فارسی و ترکی نوشته و سهم بسزایی در ترسیخ تمدن اسلامی داشته و نقش مهمی در عصر ما بعد اسلام داشته اند (پولودیان، 2003).


There are some records of a well developed Kurdish literature: for example, a great Sufi poet, Baba Tahir (937-1010) composed poetry in Laki dialect ( Khaznadar, 2001: p. 184) as well as the Yarisan religious literature (901-1600) in Hawrami dialect. Driver (1922: p. 508) mentions some of Kurdish Scholars who composed in their mother tongue in the 11th to 15th century such as Ali Hariri (1009-1081); Malai Jaziri (1079- 1161) and Faqi Teiran (1303-1476). Abdul Samad Toodari in his book which was completed in 1687 narrates Kurdish poetry in Hawarmi dialect which dates back to nearly 500 years ago (Toodari, 1970; p.4). Many Kurdish scholars wrote in Arabic, Farsi and Turkish and greatly contributed to Islamic civilisation and played an important role after the dawn of Islam (see e.g. Pouladian, 2003).


اما مکداول (1997: ص1) شاعر نامی کورد احمد خانی (1650-1707) را به عنوان اولین کسی بود که کورد را در قالب یک ملت واحد دیده است و افکار ناسیونالیستی داشته است. خانی در شاهکار ادبی خود مم و زین از لهجات مختلف کوردی استفاده کرده (خانی، 2008: ص 38) در راستای ایجاد زبان مشترک و یکپارچه. همچنین خانی تاثیر زیادی داشت که دیگر علما و دانشمندان کورد را تشویق کند که به کوردی بنویسند. البته خانی تاثیر زیادی در علمدار ناسیونالیست کوردی شاعر نامی حاج قادر کویی (1817-1897) داشت


However, McDowall (1997, p.1) considers that Ahamd-e- Khani (1650-1707) was the first Kurd to think “in terms of whole Kurdish people”. Khani tried to use different Kurdish dialects in his masterpiece Mem wa Zin as an attempt to present a unified language and integrate different dialects (Khani, 2008: p. 36). In addition, He influenced many Kurdish scholars to write in Kurdish including the flagbearer of modern Kurdish nationalism, poet Haji Qader Koei (1817-1897).


پرفسور کوردو (1970) بحث مفصلی در مورد زبان شناس المانی پیتر لیرچ (1824-1874) و خدمات ارزنده او به زبان و فرهنگ کوردی ارایه کرده است. لیرچ بر این اعتقاد است که زبان کوردی یک زبان مستقل ایرانی است و دستور زبان کوردی ساختار داخلی فریدی دارد و درخواست می کند که رکوردهای تاریخی بیشتری جمع آوری شود و همچنین اطلاعات قوم نگاشتی، ادبی و زبانشناسی برای غنای زبان کوردی جمع آوری شود (کوردو، 1970: ص 159).


آنچه باید گفت این است که زبان کوردی با وجود شرایط نامساعد توانسته است که باقی بماند و سختی های و آزمایش های تاریخی را طی کرده است. امروز زبان کوردی مدرن سازگارشدن و غنای زیادی از خود نشان داده است که در بین زبانهای مترقی و پویا و دینامیک جهان قرار گیرد.


Professor Q. Kurdo (1970) provides a comprehensive account of the contribution of Linguist Peter Lerch (1824-1874) to the Kurdish language. Lerch believes that Kurdish is an independent Iranian language and Kurdish grammar has a unique internal structure and asks for collecting more historical records as well as ethnographic, literary, linguistic materials to enrich the Kurdish language (Kurdo. 1970: 159)


It must be said that Kurdish language has survived despite the turmoil and trials of Kurdish history. Nowadays, contemporary Kurdish language is able to exhibit versatility and richness to takes its place among the progressive and dynamic languages of the world.


نویسندگان

اوکسین ادز معتبرترین و بزرگترین سیستم کسب درآمد وبمسترها
  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :