تبلیغات
اندیشه های ژئوپلیتیک - ⚫️ترکیه، عفرین و بازی با حاصل جمع جبری صفر

اندیشه های ژئوپلیتیک

همانطور که نادیده گرفتن تهدیدات ژئوپلیتیک آفت منافع ملی می باشد،امنیتی تلقی نمودن فرصتهای ژئوپلیتیک نیز زیان آفرین است.

رقابت، تضاد و دیدگاه های متعارض قدرت های منطقه ای و فرامنطقه ای موجب پیچیدگی، تشدید تحولات و تداوم بحران در سوریه و حتی تمامی جغرافیای خاورمیانه شده است. به عبارتی تعارض منافع بازیگران تأثیرگذار در بحران سوریه، بازی با حاصل جمع جبری صفر را ایجاد کرده است. این نوع نگاه مانع هرگونه سازش و راه حل سیاسی برای خروج از بحران در سوریه شده است. این بحران امروزه در شکل تهاجم نظامی ترکیه به عفرین نمود پیدا کرده است. ترکیه سعی داشته است با بهره گیری از حوادث خونین جاری در سوریه اهداف و خواسته های مورد نظر خود را در این کشور محقق سازد. کنش های این بازیگر گاه در قالب اصرار بر ایجاد منطقه ی پرواز ممنوع و منطقه حائل در شمال سوریه، گاه در قالب عملیات نظامیِ موسوم به سپر فرات و اشغال شهرهای الباب، منبج، تادف و جرابلس (شهرهای کرانه ی شرقی فرات)، گاه در قالب حمایت از داعش، گاه در قالب استقرار در شمال ادلب و امروزه نیز در قالب حمله و تهاجم نابرابر به عفرین خود را نشان داده است.

کنش های سیاسی ترکیه در عرصه ی دیپلماتیک و کنش های ژئوپلیتیک این کشور در عرصه ی میدانی و جغرافیاییِ سوریه، نشان از اهمیت و حساسیت نسبت به مسأله ی کُردها دارد. تضعیف کُردها با هر ابزاری (النصره و داعش)، جلوگیری از پیوستگی جغرافیایی کانتون های کُردی در سوریه، آینده نگری و پیشگیری پیشدستانه از خیز برداشتن کُردها به سمت سواحل مدیترانه، با شکست مواجه نمودن الگوی کانتونی و خودمختاری کُردها در سوریه، شکست پ.ک.ک به عنوان یک حزب کُردی ـ ترکیه ای در عرصه ی جغرافیایی کشوری دیگر (سوریه)، جلوگیری از سرایت مدل خودگردانیِ کُردهای سوریه به ترکیه، تقویت نظم اسلامی ـ اخوانی مورد نظر ترکیه به جای نظم مورد نظر کُردها و رقابت منفعت طلبانه با دیگر بازیگران حاضر در عرصه ی جغرافیایی سوریه (ایران، آمریکا، عربستان، روسیه و...)، از مهمترین اولویت ها و کنش های منفعت طلبانه ی کشور ترکیه با رویکرد نظامی گری و چیرگی دیدگاه های امنیتی و ژئواستراتژیک است. این رویکردهای ترکیه مبتنی بر بازدارندگی رقبا و بخصوص کُردها با قاعده ی بازی حاصل جمع جبری صفر است...

این نوع کنشگری با چنین رویکردی یکی از عوامل ناکارآمدی مکانیزم های حل و فصل منازعه سوریه به عنوان یک منازعه ی منطقه ایی بوده است. چرا که ترکیه از ابتداء شکل گیری بحران در سوریه با اتخاذ راه حل های یک جانبه و مبتنی بر استراتژی بُرد ـ باخت، سعی بر سوار شدن بر وضعیت پیش آمده در راستای دستیابی به منافع حداکثری و یک جانبه بود. گواه این مدعا نیز، تحریم یک جانبه ی سوریه، تهدید به عملیات نظامی علیه نظام بشاراسد، اصرار بر ایجاد منطقه ی حائل، عملیات سپر فرات و امروزه نیز تهاجم به شهر یا کانتون عفرین است.

رویکردهای کُردستیز و برخوردهای سخت افزارانه ی ترکیه، روند صلح ترکیه با کُردها را با شکست مواجه نمود. حزب عدالت و توسعه هرچند تغییر 180 درجه ای نسبت به کُردها نداشت، ولی سیاست های رفاهی این حزب درمناطق کُردنشین و همچنین شناسایی برخی حقوق کُردها ، توانسته بود بحران کُردی را در سیاست داخلی ترکیه تا حد زیادی کاهش دهد. امروزه این امید و چنین وضعیتی بر باد رفته است. در سطح داخلی دولت اسلام­گرا را با چالش­هایی مواجه کرده است. اولین مسأله ناشی از بحران سوریه، بالا گرفتن مجدد مشکل کُردهاست؛ مشکلی که همواره وجود داشته است و به واسطه ی این حوادث تشدید شده است. تنها در سال 2016 ، میزان خسارات جانی ناشی از واکنش کُردها (پ.ک.ک)، بیش از 230 کشته و نزدیک به هزار نفر زخمی بوده است.

خشونت عریان علیه شهروندان عامل و هسته ی اصلی و اساسی هر منازعه ایی است. اقدام ترکیه در تهاجم به عفرین، منازعه ایی دیگر با شدتی بیشتر از سابقه ی تاریخی خود، رقم خواهد زد. در صورت تداوم تهاجم ترکیه به عفرین دامنه ی ناآرامی ها به شهرهای استانبول و آنکار و دیگر شهرهای بزرگ ترکیه کشیده خواهد شد، خطوط انتقال انرژی مورد هدف قرار خواهند گرفت، پایگاه های نظامی ترکیه در شهرهای کُردنشین، امنیت خود را از دست خواهند داد، دور از ذهن نخواهد بود اگر 15 سد بزرگ ترکیه در جنوب شرق به کُد و هدفی برای پ.ک.ک مبدل شوند، سفارت ها ترکیه بخصوص در کشورهایی که از جمعیت قابل توجهی کُرد برخوردار هستند، در خطر اشغال شدن هستند، امکان تقابل خیابانی کُردها و تُرک ها در کشوری مثل آلمان دور از ذهن نیست و... اما در مقیاس منطقه ای نیز، همانطور که بعد از دستگیری عبدالله اوجالان، تهاجم داعش به کوبانی و... ناآرامی ها و اعتراضات خیابانی شکل گرفت، در شهرهای کُردنشین ایران، عراق، سوریه و خود ترکیه، شاهد بروز نارضایتی و ناآرامی و اعتراضاتی خواهیم بود. چگونگی مدیریت این ناآرامی ها مبهم ومشکل خواهد بود. در کشورهای اروپایی نیز چنین واکنشی از سوی کُردها به وقوع می پیوندد. پ.ک.ک و دیگر احزاب مسلح کُردی در قالب فراخوان و به علت تحریک احساسات کُردی ، نیروی زیادی جذب خواهد کرد و جان تازه ای خواهد گرفت. کشورهای رقیب منطقه ای و فرامنطقه ای ترکیه و بازیگرانی که دامی استراتژیک برای ترکیه گسترده اند، از نظر تسلیحاتی اقدام به تقویت توان نظامی پ.ک.ک و اتحادیه دموکراتیک کردستان خواهند نمود (خواه علنی خواه غیرعلنی)، خلاء و فرصتی دوباره برای عرض اندام گروه های تکفیری و بنیادگرا شکل خواهد گرفت. علویان ترکیه نیز فرصتی برای انتقام از سیاست های ضد علوی اردوغان پیدا خواهند کرد و به طور کلی، منازعه ی منطقه ای سوریه بار دیگر همچون آتش زیر خاکستر شعله کشیده و خاورمیانه را بار دیگر میدان رقابت استراتژیک بازیگران منطقه ای و فرامنطقه ای مبدل خواهد کرد. این منازعه نیز، برنده ای نخواهد داشت و همه بازنده اند.....

در صورت تمایل با ما همراه باشید:

https://t.me/electioncontemplation

نویسندگان

اوکسین ادز معتبرترین و بزرگترین سیستم کسب درآمد وبمسترها
  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :